آدرین

روز دوشنبه 91/6/6 ساعت 2:05 بعد از ظهر جوجه کوچولوی ما با وزن 250/3 كيلو گرم و قد 48 سانتيمتر قدم به این دنیا گذاشت و یک روز رویایی و باورنکردنی برای ما رقم زد. من و بابایی اون روز خیلی خیلی هیجان داشتیم .قرار بود ساعت 11 بریم بیمارستان کسری و منتظر خانم دکتر باشیم، ولی مثل همیشه بابایی دلش طاقت نیاورد و ما رو به همراه مامانی و عمه جون شیرین ساعت 9 صبح به بیمارستان اورد. خلاصه چون اون روز برای خانم دکتر روز شلوغی بود ساعت یک و نیم بعدازظهر اومد و منو به اتاق عمل بردند. نمی دونی که بابایی چقدر هیجان داشت وقتی من داشتم می رفتم توی اتاق عمل بالاخره ساعت دو و پنج دقیقه بعدازظهر شما به دنیا اومدی و قدم روی چشمای مامان و بابا گذاشتی . اون رو...

سلام عشق مامان الان كه دارم اينو برات مي نويسم كمتر از دو هفته ديگه به جشن تولدت مونده (شايد يه كم دير بتونم توي وبلاگت بذارم) و من كلي هيجان زده هستم و دارم مقدمات جشنت رو آماده مي كنم. خيلي دوست داشتم برات يه جشن تولد بزرگ بگيرم ولي با توجه به تجربيات اطرافيان و اخلاق شما ، و چون مي بينم كه از شلوغي زياد خسته مي شي و خودت هم لذتي نمي بري با بابايي تصميم گرفتيم يه جشن ساده خودموني بگيريم و جشن تولد مفصل رو موكول كنيم به دو سه سال ديگه كه خودت هم دوست داشته باشي و کلی لذت ببری. چندين وقته كه برات دنبال يه تم خوب تولد مي گردم. هفته پيش با خاله جون زهره رفتيم بازار كه برات وسايل تزئين تولد بخريم خيلي گشتيم تا يه چيز قشنگ و متفاوت پيدا كن...

عسل مامان، تقريباً نه ماهه بودي كه (ببخشيد عشقم كه دقيقاً روزش رو يادم نمياد) اولين كلمه رو به زبون آوردي و مامان و بابا رو خوشحال كردي. اولين كلمه‌اي كه به زبون آوردي بابا بود و كلمه بعدي ماما    اين دو كلمه رو مرتب به كار مي بردي و تا الان هم كلمه هاي زيادي مي گي از جمله دَدَ آبَ حَم : حموم پوووو: پلو بال : ball به معني توپ (اثرات بي بي انيشتين) حامَ : عمو حامد دَف: رفت صداي هاپو و ببعي و آقا گاوه و آقا الاغه رو هم به خوبي درمياري      ماشين و هواپيما و دوچرخه هم كه مي بيني سريع دستت رو ميبري بالا و مي گي بُوووووووو خلاصه مامان جون، من خيلي خيلي خوشحالم كه شما اين قدر زود به...

جوجه طلايي من دندون درآوردن شما هم مثل بقيه مراحل رشدت يه پروژه عظيمي بود براي خودش   از حدود سه ماهگي لثه هاي قشنگت شروع كرد به خارش و متورم شدن ،‌همين جوري آب دهنت جاري مي‌شد . دوست داشتي همه چيز رو گاز بگيري و خيلي خيلي كلافه بودي و مثل هميشه در حال نق زدن و گريه كردن   اون قدر لثه‌هات متورم شده بود كه آقاي دكتر هر دفعه به ما مي گفت تا سه چهار روز ديگه دندون هاي قشنگت ميزنن بيرون. تازه عشقم ماماني زهرا (مامان بابايي) هم برات يه آش دندوني خوشمزه پخت كه دندونات راحت تر در بياد (قبل از دراومدن اونا)   خلاصه جونم برات بگه كه مامان و بابا همين جوري منتظر ديدن مرواريداي قشنگ شما بودن ولي از بيرون زدن...